O dojrzewaniu więzi
Dlaczego?
O mnie
Warsztaty

Dlaczego?

Wierzę, że rodzimy się z pragnieniem pokonania odległości od siebie do drugiego człowieka. Głód relacji w nas jest równie przejmujący jak głód chleba, pragnienie bliskości (i zarazem autonomii) – równie głębokie, jak pragnienie potrzebnej do życia wody.

Całe życie tworzymy więzi. Od narodzin, przez przyjaźnie, zakochania i małżeństwo. Przez stawanie się rodzicami dla naszych dzieci. Rozwijamy na przestrzeni życia także lepszą lub gorszą relację do samych siebie, która ma decydujący wpływ na to, jak odnosimy się do innych ludzi. Próbujemy się odnaleźć w relacjach w pracy. Rzadko zresztą uzależniamy to, co myślimy o swoim miejscu pracy zawodowej od warunków fizycznych – o naszym zadowoleniu lub jego braku bardziej decyduje, jak pracownicy (i szefowie) traktują siebie nawzajem.

Ta strona zainspiruje Cię, jeśli:

  • Chcesz odnaleźć drogę do pojednania z samą/samym sobą i przyjęcia siebie;
  • Pragniesz nawiązywać dobre i lepsze realacje z ludźmi najbliżej Ciebie;
  • Tęsknisz za życiem, w którym jest czas na sensowne działanie i odpoczynek;
  • Jesteś mamą, która ma kłopot z zatroszczeniem się o własne potrzeby;
  • Jesteś tatą i doświadczasz rozdarcia między życiem osobistym i pracą, które powoduje napięcie i wymaga od Ciebie wiele energii;
  • Pracujesz w zespole albo jesteś liderem, i chcesz tworzyć wartościowe, oparte na szacunku środowisko Twojej organizacji.

Możemy razem przejść kawałek ścieżki w poszukiwaniu spełnionego życia.

„Wygrane małżeństwo. Jak ochronić miłość?”

 

 

Tytuł książki: „Wygrane małżeństwo. Jak ochronić miłość?”

Autorka: Małgorzata Rybak

Wydawnictwo: Fundacja Evangelium Vitae

Ilość stron: 124

Wymiary: 145 x 205

Okładka: miękka

Data premiery: 15 czerwca 2018 

ISBN: 978-83-950914-1-4

 

Formaty e-booka: pdf, ePub, mobi

ISBN: 978-83-950914-0-7

 

Patronat medialny: Aleteia Polska

 

 

 

Książka o tym, co pomaga odkrywać siebie nawzajem w relacji i budować więź z drugim człowiekiem w małżeństwie. Szuka odpowiedzi na kilka pytań:

  • Co wnoszę do małżeństwa razem z własną historią życia?
  • Czy w małżeństwie znajdę miejsce na zaspokojenie swoich potrzeb i dlaczego czasami doświadczam, że tak się nie dzieje?
  • Co w naszym myśleniu może nam przeszkadzać, a co nas wesprze w budowaniu szczęśliwej więzi?
  • Dlaczego kontakt z samym/samą sobą jest tak ważny, by budować relację z drugim człowiekiem?
  • Co możemy robić i jakie postawy pielęgnować, by być bliżej siebie nawzajem?
Książka przedstawia relację jako „proces” – który łączy procesy osobistego dojrzewania tak mężczyzny, jak kobiety. Publikacja będzie dostępna w formie papierowej oraz e-booka, wydanych przez Fundację Evangelium Vitae. Całkowity dochód z jej sprzedaży zostanie przeznaczony na odbudowę kompleksu szpitalnego przy ul. Rydygiera/Pomorskiej, pod dalsze działania wspierające małżeństwo i rodzinę.

TU PRZECZYTASZ FRAGMENT rozdziału pt. „Pustka we mnie” [KLIK]

TU PRZECZYTASZ FRAGMENT rozdziału pt. „Święta racja” [KLIK]

 

Książka nie powstałaby bez nieocenionej pomocy Andrzeja Obłuskiego (korekta), Marty Drobińskiej (ilustracje), Marty Dziuby (skład graficzny), Artura Opali (skład ePub). Okładka została zaprojektowana i sprezentowana na rzecz projektu przez Kamila Szumotalskiego [KLIK], fotografa, fotoreportera i fotoedytora, współpracującego z Niedzielą W drodze, a obecnie z portalem Aleteia Polska – serdecznie dziękuję!

Patronem medialnym publikacji jest portal Aleteia Polska.

Książki-cegiełki możecie znaleźć na stronie: http://odbudujszpital.pl/

Ważne: cegiełka nie jest „ceną” książki. Jeśli pragniesz ją otrzymać, a próg darowizny nie jest dla Ciebie przystępny, skontaktuj się ze mną. Książka nie posiada „ceny”. Była pisana jako prezent dla Fundacji, zaś Fundacja jej nie „sprzedaje”. Możemy się umówić na Twoją darowiznę na szpital w jakiejkolwiek innej możliwej i dostępnej dla Ciebie kwocie. Wyjaśnienie, dlaczego książka jest częścią tego projektu oraz o finansach, zamieściłam TU [KLIK].

E-booka możecie czytać na ściągniętej na telefon aplikacji do e-booków lub na tablecie czy czytniku książek. Wersję pdf można czytać na swoim komputerze.

A gdy przeczytasz – podziel się wrażeniami!

Małgorzata Rybak

 

O mnie

Od 2002 roku jestem szczęśliwą żoną, a potem mamą trójki dzieci w wieku od nastolatki do dwulatka. Skończyłam filologię angielską na Uniwersytecie Wrocławskim i przez wiele lat zajmowałam się towarzyszeniem – szczególnie osobom dorosłym – w poznawaniu języka angielskiego, jednocześnie zajmując się problemami powiązanymi z zarządzaniem i pracą zespołową. W latach 2011-2017 współpracowałam z Fundacją Pomoc Rodzinie, gdzie po szkoleniu wraz z mężem wspieraliśmy prowadzenie programów warsztatowych dla małżeństw (JA+TY=MY i kolejne części) jako para trenerska w kraju i za granicą. Stopniowo zaczęłam także wspomagać swoim doświadczeniem szkolenia kolejnych trenerów oraz projektować nowe warsztaty, pomagające zrozumieć rozmaite aspekty naszego funkcjonowania w relacjach.

W roku 2016 ukazała się książka „Raz się żyje. Przewodnik po work-life balance”, do której wspólnego pisania zaprosiłam ks. Jarosława Szymczaka – współtwórcę Programów Fundacji Pomoc Rodzinie i człowieka o dużym doświadczeniu w pracy z małżonkami, również w głębokich kryzysach.

W marcu 2017 roku ukończyłam pracę nad programem warsztatowym dla żon i mam pt. „Złap życie” i  z kolejnymi grupami kobiet, biorącymi w nim udział, wyruszam w podróż do znalezienia osobistej drogi realizacji siebie w jak najbardziej wszechstronnym sensie tego słowa. W 2019 uzyskałam certyfikat trenera w Szkole Trenerów Biznesu Grupy SET.

W 2018 roku napisałam książkę „Wygrane małżeństwo. Jak ochronić miłość?”, która jest prezentem do cegiełek w projekcie odbudowy szpitala przy ul. Rydygiera 22-28 we Wrocławiu, urzeczywistnianym przez Fundację Evangelium Vitae.

Moją pasją jest pisanie. Jestem autorką i założycielką kliku blogów i setek wpisów na nich, a także artykułów dla portalu Aleteia.pl oraz czasopism. Jednak jak na pisarza – noszę w sobie wielkie pragnienie spotkania z człowiekiem i odkrywania tego, czego jeszcze jako ludzie możemy się nauczyć. W pisaniu odnajduję skupienie, w spotkaniu z człowiekiem – piękno wzajemnego obdarowania.

O złości rodzica i o złości chroniącej przed bólem

Dziś chciałabym polecić Wam dwa teksty. Pierwszy – autorstwa Gosi Stańczyk: „Skąd tyle złości w rodzicu?” [KLIK]. Gosia ogromnie klarownie pokazuje ważne źródła rodzicielskiej złości i to, co można z nią zrobić, by się nią zaopiekować. „Jak sobie radzić ze swoją złością, by nie krzywdziła ona innych i nas samych?” …

Niezdolność przyjmowania

Skupienie na „dawaniu” może być także jedną ze strategii ucieczki przed bliskością. Bliskość jest tam, gdzie w jakiś sposób rodzi się nasza zależność od drugiego. Odkrywamy, że potrzebujemy. Kogoś więcej niż samych siebie. Że potrzebujemy innych ludzi. Bycie „dawcą” to sposób, by tej potrzeby nigdy nie ujawnić. Przyjmowanie – jest …

Jeśli chcę zobaczyć dziecko

Jeśli chcę zobaczyć dziecko, potrzebuję zmienić perspektywę. Kucnąć, nawet jeśli ma już naście lat i przewyższa mnie wzrostem, a w środku nadal jest jeszcze małe i jeszcze bardziej niepewne tego, jakie jest i czy jest kochane. I kucnąć także wtedy, kiedy ma dwa lata i cztery. Nie zobaczę go, górując …

Widzę ciebie

Gdy widzę ciebie, staram się zauważyć kontekst, w jakim funkcjonujesz. Zmęczenie, chorobę, przeciążenie, zmartwienia, kryzys. I nawet wtedy wiem, że jest wiele rzeczy, o których nie wiem. Gdy widzę ciebie, zadaję pytania. Gdy znikasz mi z pola widzenia – wygłaszam oświadczenia i decyduję za ciebie. Gdy widzę ciebie, mam w …

Czego się boisz?

Sytuacje, w których się wściekamy, często są w naszym przeżyciu czymś, co zagraża – naszej integralności, naszemu istnieniu, naszemu życiu. Mimo że niekoniecznie tak jest. I przeżywamy rozmaite wybuchy jako formę samoobrony, mimo że otoczenie nie widzi naszej kruchości, którą chcemy chronić, ale siłę rażenia i bolesność ciosów. Dlatego bardzo …

Widzę siebie

To, że widzę siebie, ma dalekosiężne skutki. Gdy widzę siebie, łatwiej mi powiedzieć, że „jestem zmęczona”, zamiast że „nic mi nie wychodzi”. Gdy widzę siebie, mogę odejmować z planu dnia albo do niego dodawać w zależności od tego, na co mam zasoby. Gdy widzę siebie, wiem kiedy potrzebuję wsparcia, a …

Widzę ciebie i widzę siebie

Jedno  i drugie. Dwie części obrazu, które pozwalają na to, by budować więź. Jakąkolwiek więź, która karmi, daje życie i schodzi na głębiny. „Widzę tylko siebie” – wprowadza do relacji ten rodzaj nierównowagi, że dla drugiego nie ma już miejsca. Jesteś nieważny. Liczą się moje potrzeby. Jeśli kosztem ciebie sięgnę …

(Nie)radzenie sobie samemu

Jakoś tak się utarło, że wiele osób, gdy słyszy „dbać o siebie”, wyobraża sobie sytych egoistów, którzy żyją w myśl zasady „look out for number one” – troszcz się o numer 1, czyli o siebie. Druga skrajność, choć tak naprawdę to część tego samego continuum – to widzenie w koncepcji …

W zagięciu czasoprzestrzeni

Otóż – dostałam skierowanie na MRI kręgosłupa, do którego skrzętnie się przygotowałam w środę. Wypadające w środku ogarniania wakacji z dużą ilością dzieci (nie tylko naszych 🙂 ), w środku dnia, z przymusowym byciem na czczo od godziny, która pozwalała na śniadanie jedynie w postaci symbolu, z mężem zawołanym na …

Dawać radę

Zatrzymuje mnie ostatnio myśl, jaki to silny kulturowy wzorzec – że musimy „sobie poradzić” i to poradzić sobie sami. Że wtedy jest tzw. „sukces życiowy”.  I to wtedy zasługujemy na szacunek. Innych ludzi i własny. Kiedy sami sobie radzimy. Tkwi w tym jakieś ogromne kłamstwo – i to dotyczące tego, …