Gdy dotrę do końca

Gdy dotrę do końca, chcę wyglądać jak ostatni dzień lata. (..) Chciałabym, żeby maskara trzymała się samych końcówek moich rzęs, po roku, który absolutnie kochałam i chciałabym kilku liści w moich włosach niechlujnych opowiadaczy historii nadal wplątanych z drzew, po których stanowczo zakazano nam chodzić i nie chciałabym gładkiej, nowej …

Umawianie konsultacji na portalu Twój Psycholog

Daję Wam znać, że znajdziecie mój profil na portalach ZnanyLekarz i Twój Psycholog. Na tym drugim, dedykowanym psychologom i psychoterapeutom (TU [KLIK]) udostępniam swój kalendarz, przez który można umawiać konsultacje, zarówno zdalne, jak i stacjonarne. Możecie polecać mnie osobom, które szukają psychoterapeuty dla siebie. Zawsze też radziłam to moim klientom …

O zaopatrywaniu ran w psychoterapii

Gdy rany, jakich doznajemy w naszym życiu, są zbyt trudne do przeżycia lub gdy nie mamy wobec kogo ich przeżyć, ulegają one otorbieleniu. Julia Cameron w „Drodze Artysty” – przewodniku, który towarzyszy nam w grupie rozwojowej, jaką prowadzę przez jeszcze ponad miesiąc – nazywa ten proces obrastaniem ran w sztywne …

Rok magicznego myślenia

Nie czytałam piękniejszej książki o małżeństwie i żałobie. Do tego tak cudnej literacko.   Napisana przeszło dwadzieścia lat temu, nominowana do Nagrody Pulitzera. Autorka opisuje w niej rok inny niż wszystkie wcześniejsze, który nastąpił po śmierci jej ukochanego męża i w obliczu choroby dorosłej córki.   Joan Didion podróżowała ze …

Przełamywanie swojej samotności

„Człowiek staje się osobą dopiero w relacji do Ty”, pisał Martin Buber, autor filozofii dialogu, z której psychoterapia Gestalt również czerpie garściami. Mam taką myśl, że obudowujemy się w naszej samotności, gdy obkładamy się ocenami, jakie słyszeliśmy na swój temat, i zasklepiają się one w gips. Nie da się wówczas …

Wychodzić z przetrwania ku rozkwitowi

Napisałam dla Was na Substacku kilka refleksji na temat tego, w jaki sposób psychoterapia pomaga nam odzyskiwać siebie i wychodzić z trybu przetrwania. Piszę o tym jako praktyk psychoterapii i jednocześnie jako jej wieloletni już odbiorca, który nie zamierza rezygnować z tej formy pogłębiania refleksji nad życiem. Ta perspektywa obu …

Za lasem słów, z polany ciszy

5 października odesłałam do mojego wydawcy manuskrypt książki. Jakie to uczucie? Najpierw niebywała pusta przestrzeń. Jakaż zapanowała we mnie cisza. Znalazłam się na polanie bezsłowia. Jeszcze nie wiedziałam, że była to polana wyczerpania. Że po tak ogromnym wysiłku maratończycy padają za linią mety i nie wiedzą, co się z nimi …

Co to znaczy psychoterapeutka w trakcie szkolenia?

Co to znaczy, że jestem psychoterapeutką w szkoleniu? Po pierwsze, że jestem na trzecim roku całościowego szkolenia psychoterapeutycznego, zgodnego z funkcjonującym w Polsce i cały czas aktualizowanym prawem. Oznacza to, ze jestem na etapie klinicznym szkolenia – czyli gdy integralną częścią procesu kształcenia jest praktyka kliniczna, czyli wykonywanie zawodu psychoterapeuty. …

Dziś wyruszamy na Drogę Artysty

Dobiegają powoli końca moje zaproszenia na „Drogę Artysty”. Dzisiaj wyruszamy w 12-tygodniowy program autorstwa Julii Cameron (jej pomysł i praktyka mają prawie 50 lat!), który pomaga odkrywać i pielęgnować w sobie „wewnętrznego artystę”. Jak pisała Julia, dedykowany jest malarzom, pisarzom, aktorom i… gospodyniom domowym. Adresowany jest do każdego człowieka, bo …

Cisza leczy, piękno otula

„Ale tam mało ludzi?”, napisał do mnie serdeczny kolega, któremu wysłałam pocztówkę z miasta wzniesionego na morzu na palach, które znajduje się na liście światowego dziedzictwa kultury. Był sierpień, „high season”, umówmy się: ludzi tyle, że płyniesz pośród nich jak w rzece, w której ryby w gęstych ławicach nie zwracają …

O zabójczym lęku przed błędem

Tyle piękna nie ujrzałoby światła dziennego, gdyby ludzie nie potrafili sobie radzić z lękiem przed porażką. A z drugiej strony, tylu ludzi cofa rękę, odkłada pióro albo nigdy nie kupuje butów do tańczenia – zamyka serce. Bo przecież „może nie wyjść”. Lęk przed błędem zabija „wewnętrznego artystę”. Powstrzymuje nas przed …

Piąte „Nie zabijaj”

Chciałam Wam napisać, że „wewnętrzny artysta” to część nas samych, którą wielu ludzi systematycznie pozbawia życia. A potem przychodzi mi taka myśl, że słowo „wewnętrzna część nas samych” nie oddaje całego dramatu. Bo spychać ten kawałek siebie w nicość – to nie jak odciąć sobie rękę, tylko jak wywalić jedno …