Niedawno Pawełka bardzo, ale to bardzo bolał brzuch. Intensywność bólu i fakt, że wymiotował, sprawiły, że zaczęłam szykować się do wyjazdu na SOR. Potrzebowałam tylko ustalić, gdzie dokładnie go boli. – Co dokładnie czujesz? – zapytałam. – Boli mnie bardzo w boku. I czuję tak wielki smutek, że chce mi …
Z wrześniem wraca do mnie kartka z podręcznika, która wsadza dzieciom do głowy niemożliwe marzenie – żeby wszyscy mnie lubili. Przepis na to przypomina mi poradnik: „Jak zafundować sobie depresję” (Rosenberg w cytacie, którego źródła nie umiem znaleźć, pisał, że depresja jest właśnie nagrodą za bycie „miłym”). By wszyscy mogli …
Jestem bardzo wdzięczna autorowi „Piosenki z tekstów mamy”, bo dzięki niemu mogłam korzystać ze świetnego materiału na warsztatach dla mam, gdy rozmawiałyśmy o granicach. Teksty wyśpiewane głosem nastolatka mówią więcej, niż często młodzi ludzie mają szansę opowiedzieć w domu – o pragnieniu bycia traktowanymi poważnie. Więcej przeczytacie w artykule, który …
Od schyłku sierpnia chodzę z tym słowem. Także za nim i po jego śladach. „Adaptacja” wzięła się z łacińskiego „ad” („do”) i „aptus” („sprawny”, „zdolny”, „właściwy” – chyba tak to można przetłumaczyć najbliżej, choć przyznam, że bardzo w uszach mi dźwięczy angielskie piękne słowo „apt”, które kojarzy mi się ze …
Jestem w adaptacji. Zrozumiałam to wczoraj wieczorem, gdy szłam ze spotkania z grupą bliskich ludzi z na naszej wioski. Wtulałam się w cienki sweter, który – zbyt wątły – nie umiał postawić granicy chłodowi, wkradającemu się chyłkiem przez pory opalonej skóry do brzucha, płuc i kości. Chłód mówił podstępnym głosem, …
Nie wiem, kto powiedział zdanie: „Kary naszego dzieciństwa stają się dorosłymi nawykami”. To samo można by powiedzieć o nagrodach, bo kara i nagroda trzymają się za ręce i osaczają uściskiem, w którym trudno oddychać, rozwijać się, być. A najgorsze, że zostają na długo, jak wydeptane ścieżki na spacerniaku. Że jak …
– Nie odzywaj się do mnie. Zamknij usta po prostu. – Ale tato… – Kurwa, powiedziałem, nie odzywaj się do mnie. Idź i nic nie mów. Jestem zmęczony. Było to przy podejściu na Szrenicę. Powyżej 900 metrów leżał śnieg, mimo pięknego słońca – wiał wiatr. Mijaliśmy tatę z 7-8 letnim …
„Jestem pewna, że wszyscy jesteście wypoczęci, zadowoleni i wszystko świetnie się układa”. Gdy byłam jeszcze nad Gardą, bliska osoba przysłała mi wiadomość, która brzmiała mniej więcej tak. Uśmiechnęłam się do siebie. Nasze auto stało właśnie u włoskiego mechanika, który nie znał angielskiego, więc dogadać się z nim można było jedynie …
Jeśli mężczyzna nie odnajdzie w sobie i nie zaopiekuje się swoim wewnętrznym dzieckiem, jego życie będzie ucieczką od bólu. Ogromnym wysiłkiem szukania dowodów na potwierdzenie siebie, którego zabrakło ze strony taty. Mężczyzna będzie zdobywał, gromadził, osiągał. Albo kontestował i kłócił się z całym światem, wybierając życie wolnego jak wiatr nomada. …
Był szczuplutki, blady i miał bardzo poważną twarz. Chłopczyk z „Żabki”. Wyglądał góra na 3 lata. Na plecach miał plecak – w którym, zdawało się, że sam niesie całe swoje życie. Była z nim mama i brat. Bratu głowa sięgała już ponad ladę. Kupował sobie przekąskę. Mama zażartowała nerwowo: „Widzisz, …
To ogromnie ciekawe, że padły właśnie takie słowa: „Jeśli nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego”. Nie było o tym, że „jeśli w końcu nie dorośniecie”, „jeśli nie zestarzejecie się”, „jeśli nie wybijecie sobie z głowy głupot”. Tylko zgoła odwrotny kierunek. Do początków życia. Dzieci śpią, gdy …
Po to, by dziecko mogło rozwinąć bazowe poczucie bezpieczeństwa i odwagę do mierzenia się ze światem, potrzebuje bezpiecznej więzi. Bezpieczna więź nie polega na tym, że rodzic usuwa wszystkie zagrożenia z życia dziecka, ale na tym, że jest dostępny, czuły, że dziecko widzi i słyszy, a ono czuje się przez …
