Rozmawiałam ostatnio z naszym 17-letnim synem, Krzysztofem, o trudnej sytuacji pewnego znanego nam młodego chłopaka, którego ojciec dużo opowiada, jak bardzo jest nim rozczarowany. Syn zawiódł kompletnie jego marzenia i ambicje. Rozmawialiśmy o osamotnieniu, jakie musi towarzyszyć synowi, który wybiera własną drogę, własne zainteresowania, własną wizję przyszłości. „Ojciec chce, żeby …
Kocham moją pracę ? Wracam do kluczowych kompetencji coacha, zebranych i wystandaryzowanych przez ICF, czyli Międzynarodową Federację Coachingu. Porusza mnie każde zdanie z fragmentu o aktywnym słuchaniu, jakim się z Wami dzielę. A zaraz lecę do gabinetu na Bartla 7a/2. Zapraszam tam, ale pracuję także online z klientami z różnych …
Od schyłku sierpnia chodzę z tym słowem. Także za nim i po jego śladach. „Adaptacja” wzięła się z łacińskiego „ad” („do”) i „aptus” („sprawny”, „zdolny”, „właściwy” – chyba tak to można przetłumaczyć najbliżej, choć przyznam, że bardzo w uszach mi dźwięczy angielskie piękne słowo „apt”, które kojarzy mi się ze …
chcę korowodu chcę muzyki chcę konfetti chcę orkiestry marszowej dla tych którzy w milczeniu starają się przetrwać chcę owacji na stojąco dla każdej osoby która budzi się i rusza ku słońcu gdy wewnętrzny cień ciągnie ją do tyłu Rupi Kaur z tomu „dom ciało”
„- Wszyscy mi mówią, że jestem silna – powiedziała kobieta i zaczęła płakać. Dziewczyna, która płakała chwilę wcześniej, popchnęła po podłodze paczkę chusteczek w jej stronę. W głosie tej pierwszej było rozgoryczenie, które tyle razy słyszałam wcześniej i tyle razy później przy zdaniach, w których kobiety mówiły o swojej sile., …
Nie wiem, jak u Ciebie. U mnie temperatury z 30 stopni wykonały deep dive w 15 i zastygły w tym miejscu na trzy dni. Trzy dni i 2/5 domu już chore. Trzy dni osnuła szarość, mokra, lejąca deszczem albo siąpiąca wilgocią, która wciska się lodowatymi smugami przez każdą szparę w …
„Jak skończę ten projekt”. „Gdy zauważą mój wkład”. „Kiedy on powie, że świetnie sobie radzę jako kobieta”. „Gdy w końcu zabierze mnie do kina”. „Pewnego dnia przestaną mnie traktować jak bankomat”. I wtedy. Wtedy. W końcu. Będę kimś. A jednak nie. Nadzieje na to, że w końcu zbierze się Rada …
Uśmiechnęłam się, napisawszy ten tytuł. Wyobraziłam sobie dziewczynkę, która biegnie po trawie, rozpędza się i podrywa do lotu, choćby w wyobraźni. Ciało, które „startuje”. Które biegnie na spotkanie. Coś też ląduje, mianowicie moje zaproszenia do grupy skończą się już na dniach, bo energię skieruję na prowadzenie tego projektu. Jeśli woła …
οἶκος (czyt. oikos) to po grecku „dom”. Również w starożytnej Grecji οἶκος, dom, to nie tylko ściany, podłoga i dach, ale także osoby w tej przestrzeni. Ich wzajemne odniesienia. Organizacja ich życia. οἶκος – to rodzina. „Miałem dobry dom”, „miałem trudny dom”, „nie miałem domu”. Żadne z tych zdań nie …
Pisałam Wam już kiedyś o zdaniu, które powiedziała jedna z uczestniczek moich warsztatów – że „powinniśmy traktować siebie samych przynajmniej tak dobrze jak psa – nakarmić, poprzytulać, pogłaskać i zabrać na spacer”. Nie lubię słowa „powinno” (ciekawe że nie ma ono bezokolicznika, bo takie właśnie jest – nie wiadomo kto …
Jak ma się ciało w naszym świecie? Głównie żyje odseparowane. Staje między nami a nim filozofia, kultura, idee i nasze osobiste trudne historie, gdy je nam na różne sposoby odbierano. Zbyt poważnie wzięliśmy Kartezjusza, który egzystencję człowieka Zachodu sprowadził wyłącznie do pomieszkiwania w głowie, by spędzał czas rozmawiając z własnymi …
Agnieszka Stein i Gosia Stańczyk pisały, że „potrzebna jest cała wioska”, by wychować dziecko, czyli wsparcie wielu ludzi, by nie wypalić się jako rodzic. I naprawdę tak jest, że do większości spraw w naszym życiu potrzebna jest nam cała wioska. Nasza wioska. To niekoniecznie konkretna grupa czy subkultura, do której …
