Wczoraj było o meblach. I też o roli, jaką przypisujemy sobie samym we własnym życiu (i że gdy coś pójdzie nie tak w komunikacji między ambasadami, zostajemy bez pełni praw obywatelskich u siebie). A dziś chcę Wam pokazać taki mebel we włoskim apartamencie, gdzie spędzaliśmy w tym roku tydzień naszych …
Gdy państwo wyjechali ze swej posiadłości do Szkocji, a służba miała w tym czasie sprzątać dom, jeden z lokajów usiadł w fotelu na środku salonu i położył nogi na tapicerowanym podnóżku. Majordomus zbeształ go strasznie, że zachował się tak dalece niestosownie! Ta zabawna scena, którą widziałam kiedyś w filmie, nasunęła …
Zobaczcie, jak cudownie wspiera mnie nasz kot w ostatnich przygotowaniach do warsztatu online o radzeniu sobie ze złością! I poleguje na teczce z materiałami oraz wspomnieniach Irvina Yaloma, zapraszając mnie, by kończyć je czytać, dając czas i uwagę także sobie samej, skoro tyle jej udzielam innym. I patrząc na te …
Ci, co mawiali, że dodzwonić się do mnie można równie łatwo jak do Pałacu Buckingham (mimo że dekoracje tu u nas przypominają częściej raczej królewskie stajnie), obecnie mogą mieć jeszcze więcej powodów do narzekania. Nie można się do mnie dodzwonić. Bo. Zaczął się. Po sześciu latach od ostatniego. Konkurs Chopinowski. …
W piątek napisałam trzeci list o tym, co wspiera naszą odporność psychiczną – i dotarł on do skrzynek osób zapisanych na newsletter. Jeśli go nie widzieliście, zajrzyjcie do spamu, ofert, społeczności, bo newslettery bywają tam przydzielane z rozdzielnika Waszych poczt. I co, jeśli znajdujecie się w gronie osób, które na …
Ze złością jest tak, że gdy nie umiemy jej przeżywać, możemy wpadać w błędne koło. Od poczucia bezsilności (kiedy się nam „zbiera”), do poczucia hipermocy (gdy wywalamy drugiemu człowiekowi „wszystko”). A ponieważ kłótnie podrywają wzajemne zaufanie, doświadczamy dodatkowego ciężaru osłabienia relacji. Jadą i po poczuciu własnej wartości osoby, do której …
Wiele czytam i słucham ostatnio o tym, jak współczucie bardzo się różni od bezradności. W czasie, gdy dużo się mówi o współczuciu dla innych i współczuciu wobec siebie, może się nam wydawać, że współczucie zatrzymuje w utknięciu. W utknięciu w robieniu rzeczy, które nam nie służą. W utknięciu w poczuciu …
„Nie płacz”, „nie krzycz”, „nie skacz”. Wypowiadane do dzieci, zbyt często oznacza dla nich: „nie czuj”, „nie potrzebuj”, „nie wyrażaj”. Uczucia zatrzymane, których rodzic nie usłyszał i nie pomieścił w sobie, pozostają w ciele. Jako napięcie mięśni, jakby bez powodu. Jako brak miejsca na głębszy oddech. Jako pogląd na emocje, …
„Boże, kiedy u nas tak będzie, że będziemy mogli zostawić dzieci w domu i wyjść” – odparł z westchnięciem aż spod żeber mój znajomy, kiedy powiedziałam mu, że byliśmy niedawno z mężem i przyjaciółmi w restauracji. W jordańskiej maleńkiej restauracji z bliskowschodnim jedzeniem. Dodam, że po raz pierwszy od czasów …
Pomysł, że potrzebny jest warsztat o dbaniu o siebie, przyszedł do mnie podczas warsztatu o złości, na który zgłosiło się bardzo wiele osób. Padł rekord obecności, wykorzystaliśmy wszystkie miejsca, jakie ta forma pracy może ogarnąć, dając komfort czasowy. Kiedy słuchałam różnych doświadczeń, jakie miewamy ze złością i miałam świadomość bólu, …
Można powiedzieć, że tym objawia się stawanie dojrzałym, zdrowiejącym wewnętrznie człowiekiem: gdy rozpoznajemy rozmaite części nas samych i gdy zaczynamy być z nimi w dialogu. Te nierozpoznane, utracone, albo wyparte – kierują naszym życiem z wielką siłą, ale z ukrycia. System Wewnętrznej Rodziny – to kierunek terapeutyczny, którego podwaliny stworzył …
Ponieważ kilka osób pytało o inny termin warsztatu o złości, daję znać, że będzie możliwość wziąć w nim udział 15 października, w piątek, w godz. 19:00-21:30, na platformie ZOOM. Podczas warsztatu będziemy się uczyć, jak możemy opiekować się swoją złością i jak czerpać z niej siłę, jednocześnie dbając o ludzi …
