Dzisiejszy dzień jest o ciele, które potrzebuje troski, uwagi i czułości. Zostaje jednak potraktowane innymi gestami. Odebraniem wolności, oddzieleniem od bliskich ludzi, przemocą, poniżeniem, zawstydzeniem i torturami. Tak jak można zobojętnieć na tą wielkopiątkową historię, bo słyszało się ją tyle razy, można zobojętnieć na własne ciało, jeśli tak wiele razy …
Pomyślałam ostatnio, że to dwie strony jednego medalu: pośpiech i zmęczenie. Tam, gdzie pośpiech, tam i zmęczenie. Pośpiech skraca oddech. W walizkę jednej godziny pakuje listę zadań, na które potrzeba by było kilku dni. Pilnuje Cię, byś nie tracił(a) cennych seknud. Szybko, szybko, więcej, więcej. A gdy już dowieziesz, zdążysz, …
Zmęczenie współczuciem – to wypalenie „pomagaczy”. Osób zajmujących się wspieraniem, pomocą, leczeniem. Czyli również takich osób jak ja – bo zawodowo zajmuję się potrzebami innych ludzi i ich wewnętrznym światem. Wysoko wyspecjalizowaną empatię może mieć każdy, nie tylko zawodowy „pomagacz”. Możesz być pełnoetatową mamą, księgową, informatykiem, prowadzić firmę produkcyjną, … …
Asertywność nie jest możliwa bez dobrego kontaktu z własnym ciałem. Wyrażanie złości w taki sposób, by to budowało relacje i dawało poczucie bezpieczeństwa zarówno nam, jak i ważnym dla nas ludziom, także nie jest bez tego możliwe. Dobry kontakt z ciałem jest wtedy, kiedy przeżywam siebie jako kogoś „ucieleśnionego” – …
„Kiedy zażartował ze mnie dwuzancznie, poczułam się dziwnie”. „Poczułam się dziwnie, kiedy weszła bez zaproszenia i rozsiadła się na kanapie”. „To było takie dziwne uczucie, słuchać nieprawdy na mój temat”. Jeśli nie mamy dobrego kontaktu z własną złością, tak właśnie możemy się czuć w sytuacjach, gdy ktoś narusza nasze granice …
Oglądałam ostatnio serial (tradycyjnie o chirurgach), w którym padły te trzy pytania: „Czy wiesz, kim jesteś?” „Czy rozumiesz, co Ci się stało?” „Czy chcesz żyć w taki sposób?” Powtórzono te pytania wiele, wiele razy. Chodzą ze mną jak echo. I mam taką myśl, że cały wewnętrzny proces zdrowienia i zmiany …
Brak kontaktu z własną złością prowadzi nas w dwa miejsca. Jedno z nich – to takie, w którym nie reagujemy na to, co się dzieje, zgodnie z naszym wewnętrznym kompasem. Zgadzamy się na rzeczy, które nam nie odpowiadają („Eee, w sumie może być”). Przystajemy na niewygodne albo niemożliwe do spełnienia …
Wiecie, że patrzę na świat współczującym okiem i takim okiem chcę spojrzeć z Wami na asertywność. Ogromnie trudno jest rozwijać asertywne zachowania, gdy na trudności reagujemy wstydem – czyli wszechogarniającym uczuciem, że coś jest ze mną nie tak. Trudno prosić z zaufaniem, gdy tyle razy prośba zawisła w powietrzu jako …
Asertwyność to coś znacznie więcej niż umiejętność mówienia słowa „nie”. „Nie” jedynie wypływa z pewnej wewnętrznej postawy, która na nie pozwala. Z tej wewnętrznej postawy wobec siebie samego i innych rodzi się siła do tego, by wyrażać własne zdanie, być odpornym na krytykę, mówić jasno, o co nam chodzi. Asertywność …
„Nie twierdzę, że powinniśmy sobie częściej odmawiać, ale że za mało troszczymy się o nasze indywidualne granice i potrzeby, a potem zrzucamy winę na innych. Sztuka mówienia NIE oznacza również umiejętnosć wzięcia odpowiedzialnośi za swoje życie – w interesie wszystkich. Oczywiście, nasze zachowanie zawsze jest jakoś uzasadnione. Na przykład, nie …
Bardzo zapamiętałam to zdanie z kursów i procesów rozwojowych z Agnieszką Stein. Jej prośbę, żeby ćwiczyć asertywność w relacjach z innymi dorosłymi, a wobec dzieci wybierać empatię – czyli szukać zrozumienia, o co komu chodzi w tej sytuacji, by znaleźć rozwiązanie. Mam taką myśl, że dzieci bywają naczyniami, w którym …
Gdy ludzie mówią: „Brakuje mi asertywności”, na ogół zagląda im w oczy wstyd. „Przecież to wstyd – być mało asertywnym”. Dowalamy sobie za braki w tej dziedzinie, jakby już sam fakt, że trudno nam pozostać przy swoich granicach, nie był dla nas wystarczająco trudny. Ta sama krytyczna część nas, która …
