5 października odesłałam do mojego wydawcy manuskrypt książki. Jakie to uczucie? Najpierw niebywała pusta przestrzeń. Jakaż zapanowała we mnie cisza. Znalazłam się na polanie bezsłowia. Jeszcze nie wiedziałam, że była to polana wyczerpania. Że po tak ogromnym wysiłku maratończycy padają za linią mety i nie wiedzą, co się z nimi …
Napisałam wczoraj do Was list o letnim realizmie. To taki przyjaciel wakacyjnych marzeń i smakowania lata. Przyjaciel założeń o tym, co zrobimy przez te cudne trzy miesiące. Letni realizm pomaga sobie przypomnieć, że jak są upały, to można wyprać kołdrę, która na to czekała rok – ale …
„To ważne, w jakim nastroju wstajesz, jakie uczucia towarzyszą ci, kiedy jedziesz do pracy i kiedy z niej wracasz. To ważne, czy ewnętrzna aparatura wskazuje bardziej na dobrostan i wyregulowanie – i nadaje właściwy kierunek temu, co robisz z trudnymi emocjami – czy przypomina raczej szalejące przyrządy samolotu, który wleciał …
Wzrusza mnie bardzo to zdjęcie, na którym trzymam książkę na kolanach. Na kolana lubią wdrapywać się dzieci i chętnie się je tam trzyma, przytula i słucha, co mają do powiedzenia. Książka jest jak dziecko, przecież najpierw nosi się ją w sercu i umyśle, a potem wydaje się ją na świat. …
Jaki było moje popołudnie na Targach Książki w Warszawie? Pełne przeżyć. Spotkałam po raz pierwszy twarzą w twarz Anię Salawę, Dyrektor Wydawnictwa PROMIC – energią petardy załatwia milion spraw na minutę. „Gosia, naprawdę istniejesz!”, wykrzyknęła. Spotkania w realu pozwalają poczuć i dotknąć, i tym się napawałam po …
„Jak mogę wiedzieć, co myślę, dopóki nie zobaczę, co mówię?” (E.M. Forster, angielski pisarz i eseista) To zdanie wisiało na ścianie sali, w której mieliśmy jedne z wielu zajęć z pisania na filologii angielskiej. Uwielbiałam je całym sercem. Pisanie przychodziło do mnie jako sposób opiekowania się sobą i wyrażania siebie …
Na zdjęciu widzicie mojego 19-letniego syna, Krzysztofa, który nocą pisze dziennik. Taras zanurzony jest w głośny szmer cykad, a do plafonu na ścianie przybiegają jaszczurki. Słusznie spodziewają się, że właśnie tam będą się gromadzić komary, muszki i ćmy, więc kolacja podana. Widzę mojego syna za szybą, w połowie piżamy, bo …
Jakie to uczucie, trzymać w rękach fizyczną książkę, która najpierw była pomysłem, potem pisaniem w plikach na komputerze (wszystkich rozdziałów równolegle, bo przecież miały ze sobą rozmawiać)? Jest to uczucie niezwykłe. Zwłaszcza że książka jest pięknie wydana, miła w dotyku, z cudnie połyskującymi fragmentami grafiki. To uczucie takie, jak spoglądanie …
Kiedy jesienią zeszłego roku zadzwoniła do mnie Ania Salawa, kierująca Wydawnictwem PROMIC, i zapytała, czy nie chciałabym napisać jakiejś książki, nie był to najlepszy dzień. Poprzedni ranek spędziłam z naszą dorosłą już, ale jeszcze bardzo młodą, córką w (kolejnej) specjalistycznej klinice, słysząc (kolejny raz), że do końca życia będzie się …
Tak wygląda szczęśliwy człowiek. Trzy dni temu, dwa dni po Walentynkach, czyli 16 lutego, odesłałam do Wydawnictwa pliki z tekstem książki. Jaki to był czas, jej pisanie? Przypomniał mi, jak gościnnym miejscem są dla mnie słowa. Jak się w nich zapominam i jak intensywne ze sobą prowadzimy rozmowy. „Przychodzą do …
Zadzwoniło wczoraj do mnie wydawnictwo z pytaniem, czy nie napisałabym książki. Ach, to prawda, wraz ze spadaniem liści i innych spraw pomyślałam, że nic tak dobrze nie robi, jak napisanie książki. Chodzi mi to po głowie, chodzi za mną ta myśl. Pierwsza książka, jaką pisałam, nigdy nie wyszła z szuflady …
W piątek napisałam trzeci list o tym, co wspiera naszą odporność psychiczną – i dotarł on do skrzynek osób zapisanych na newsletter. Jeśli go nie widzieliście, zajrzyjcie do spamu, ofert, społeczności, bo newslettery bywają tam przydzielane z rozdzielnika Waszych poczt. I co, jeśli znajdujecie się w gronie osób, które na …
