Gdy dotrę do końca, chcę wyglądać jak ostatni dzień lata.
(..)
Chciałabym, żeby maskara trzymała się samych końcówek moich rzęs,
po roku, który absolutnie kochałam
i chciałabym kilku liści w moich włosach
niechlujnych opowiadaczy historii
nadal wplątanych z drzew, po których stanowczo zakazano nam chodzić
i nie chciałabym gładkiej, nowej twarzy celebrytki
Wolę być albumem na wycinki
kolażem pomyłek
zamocowanych na taśmę klejącą i klej z brokatem
Chcę być wierszem
jednym z tych pokrytych plamami od kawy i z wykreślonymi wersami
(…)
Fragment wiersza „When I get to the end” Georgii Jonez, przekład własny
Fot. własna, zachód słońca na wyspie Grado
