Gdy dotrę do końca

Gdy dotrę do końca

Gdy dotrę do końca, chcę wyglądać jak ostatni dzień lata.
(..)
Chciałabym, żeby maskara trzymała się samych końcówek moich rzęs,
po roku, który absolutnie kochałam
i chciałabym kilku liści w moich włosach
niechlujnych opowiadaczy historii
nadal wplątanych z drzew, po których stanowczo zakazano nam chodzić
i nie chciałabym gładkiej, nowej twarzy celebrytki
Wolę być albumem na wycinki
kolażem pomyłek
zamocowanych na taśmę klejącą i klej z brokatem
Chcę być wierszem
jednym z tych pokrytych plamami od kawy i z wykreślonymi wersami
(…)

Fragment wiersza „When I get to the end” Georgii Jonez, przekład własny

Fot. własna, zachód słońca na wyspie Grado