W drugim dniu historii o ciele kończą się słowa. Nad tym, co można ciału zrobić. Jak skazać je na samotność, pogrążyć w bólu, poniżyć, zawstydzić, umęczyć i zabić. To nie jest zaproszenie, byśmy my zrobili sobie to samo – wówczas ta kaźń niewinnego byłaby czymś kompletnie na próżno. To nie …
Dziś zaczynają się przejmujące dni zanurzania się w historię o ciele. Otwiera je gest obmycia nóg. Jeśli nieszczęśliwie zapomnieliśmy, że zbawienie nie polega na szorowaniu siebie z grzechu, zobaczymy dziś tylko to. Ucieknie zupełnie „ale wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was”. Wychowywani karami i nagrodami do …
Obejrzałam kilkanaście dni temu „Gladiatora” – film, który widziałam w czasie kinowej premiery w 2000 roku. Gdy rozmawiałam jakiś czas temu ze znajomym o tym, na co patrzymy i jak patrzymy, okazuje się, że zasadniczo ludzie oglądając ten sam film zauważają zupełnie inne historie. Ta historia mnie powaliła. Powiem Wam, …
Od kiedy w Ukrainie zaczęła się wojna, na tu i teraz została mi część serca i głowy, a druga – biegnie tam. Połowa zamiera, kurczy się z bólu i krzyczy w niezgodzie, na myśl o Mariupolu, Charkowie (a wydawało się, że nazwa tego miasta nie zyska już żadnych więcej historycznych …
Od początku wojny w Ukrainie najczęściej odwiedzanym tekstem na mojej stronie jest ten wrześniowy, w którym cytowałam wiersz Barańczaka „Jeśli porcelana to wyłącznie taka” [TU – KLIK]. W swojej refleksji pisałam o tym, że doświadczenie traumy utrudnia patrzenie w przyszłość i wiązanie z nią jakichkolwiek marzeń i nadziei. I że …
Podczas jednej z sesji coachingowych w odpowiedzi na moje pytanie: „Co by Ci pomogło?” – usłyszałam od jednej z klientek: „Gdybyś mi powiedziała, jak Ty się czujesz”. Nie odpowiedziałam wprost, bo coaching na tym nie polega. Zapytałam: „Co by Ci to dało, gdybyś to usłyszała?”. Nie wiem, czy pomoże to …
Od długiego czasu chodzi mi po głowie, by Wam (i sobie) przypomnieć, że auto z zalanym silnikiem nie pojedzie. Nie wiem, ile razy Wam to się zdarzyło, ale ja kilkakrtonie zalałam świece zapłonowe. Niemal zawsze w miejscu, gdzie zatrzymanie było bardzo niewskazane (jedno z głównych skrzyżowań na wylocie z Wrocławia …
Zatrzymałam się dziś rano przy tym kafelku, który stoi u mnie na biurku. Tyle na nim bezpieczeństwa, zaopiekowania, beztroski. Tyle obecności. Zwolnienia z czujności. Pozwolenia na zabawę zamiast zamartwiania. Doświadczenia, za którym można tęsknić. Wczoraj byłam z naszą córką, Anią, na Dworcu PKP we Wrocławiu. Nie da się opisać tej …
W związku z sytuacją na świecie i Waszymi pytaniami o empatyczne dwójki chcę zorganizować w najbliższy piątek warsztat online „Empatyczne dwójki”, z którego dochód zostanie przekazany w całości na pomoc ofiarom wojny w Ukrainie. Odbędzie się on w najbliższy piątek 11.03. o godz. 18:00-20:30. Podczas warsztatu, który opierać się będzie …
Wojna w Ukrainie zaczęła się tydzień temu i pewnie wielu z nas z fazy szoku lub mobilizacji przechodzi w stan przewlekłego stresu, który jest wycieńczający – a potrzebujemy teraz wielu sił, by reagować na rzeczywistość. Podejmować organizację zwukłego życia i angażować się w pomoc. Po to też, by móc wspierać …
„Wszyscy tyle robią. Nie mogę się zapisać do armii. Mam poczucie, że nic nie robię” – zadzwonił do mnie mój mąż, prywatnie z kategorią wojskową E z powodu uszkodzenia nerwu wzrokowego (widzi w zasadzie tylko na jedno oko). Nie muszę Wam pisać, że włosy dęba mi stają na głowie, gdy …
Dziś ponoć „Blue Monday”, czyli wg statystyk najtrudniejszy dzień w roku – trzeci poniedziałek stycznia. Ciepły i bliski klimat świąt odchodzi w zapomnienie (choć być może po grudniu zostają deficyty w budżecie), przeszliśmy już presję wielkiej sylwestrowej fety i szampańskiej zabawy, pokusę magicznej wiary w nowe i lepsze, szumu medialnego …
