Drastyczne przemarzłam na rowerze w czasie latojesieni, która niedawno dobiegła końca, nie skapnąwszy się, że upał w dzień nie oznacza, że gdy Ziemia obróci się na drugi bok, by zasnąć – nie nastanie równie ciepły wieczór. Wróciłam do domu skostniała i z przeraźliwym bólem uszu. Dowiedziałam się na drodze empirycznej, …
Zapraszam Cię serdecznie do grupy rozwojowej online „Radzenie sobie ze stresem”, w której będziemy oswajać stres. Będziemy uczyć się redukować ten chroniczny i sprzymierzać z tym, który wspiera nas w działaniu. *** Co zyskasz dzięki udziałowi w grupie? ? rozwój własnej wewnętrznej siły dzięki wsparciu, ? możliwość uczenia się takiej …
„Potulna jest we mnie, kiedy widzę podniesioną dyrektorską brew na szkoleniu dla zarządu. (…) Jest we mnie, gdy w rozmowie automatycznie robię miejsce dla cudzego dyskomfortu, pomieszczam go i biorę na siebie robotę przywracania mojemu rozmówcy komfortu, zapominając sprawdzić, jak sama się z tym czuję, czy aby na pewno mam …
Od schyłku sierpnia chodzę z tym słowem. Także za nim i po jego śladach. „Adaptacja” wzięła się z łacińskiego „ad” („do”) i „aptus” („sprawny”, „zdolny”, „właściwy” – chyba tak to można przetłumaczyć najbliżej, choć przyznam, że bardzo w uszach mi dźwięczy angielskie piękne słowo „apt”, które kojarzy mi się ze …
„- Wszyscy mi mówią, że jestem silna – powiedziała kobieta i zaczęła płakać. Dziewczyna, która płakała chwilę wcześniej, popchnęła po podłodze paczkę chusteczek w jej stronę. W głosie tej pierwszej było rozgoryczenie, które tyle razy słyszałam wcześniej i tyle razy później przy zdaniach, w których kobiety mówiły o swojej sile., …
οἶκος (czyt. oikos) to po grecku „dom”. Również w starożytnej Grecji οἶκος, dom, to nie tylko ściany, podłoga i dach, ale także osoby w tej przestrzeni. Ich wzajemne odniesienia. Organizacja ich życia. οἶκος – to rodzina. „Miałem dobry dom”, „miałem trudny dom”, „nie miałem domu”. Żadne z tych zdań nie …
Jak ma się ciało w naszym świecie? Głównie żyje odseparowane. Staje między nami a nim filozofia, kultura, idee i nasze osobiste trudne historie, gdy je nam na różne sposoby odbierano. Zbyt poważnie wzięliśmy Kartezjusza, który egzystencję człowieka Zachodu sprowadził wyłącznie do pomieszkiwania w głowie, by spędzał czas rozmawiając z własnymi …
Relacji z własnym ciałem nie da się zmierzyć ilością czasu spędzanego na malowaniu paznokci albo ceną kremu do twarzy, jaki stoi pod lustrem w Twojej łazience. Nie da się jej zmierzyć ilością przebiegniętych kilometrów albo godzin spędzonych na siłowni. Nie działa tu „im więcej, tym lepiej”. Można stworzyć z własnego …
Nadejdzie czas gdy z radosnym uniesieniem powitasz siebie przybywającego do swych własnych drzwi, w swoim własnym lustrze, i powiesz, usiądź tutaj. Posil się. Pokochasz znowu obcego, który był Tobą. Podaj mu wino. Podaj mu chleb. Podaj z powrotem serce, obcemu, który cię kochał przez całe Twoje życie, którego ignorowałeś dla …
„Zawsze staram się pomagać ludziom” – powiedział Ed (…). A co myślał w przeciwnym przypadku? „Jest mi z tym źle. Czuję się winny”. Dla wielu ludzi poczucie winy jest sygnałem, że zdecydowali się zrobić coś dla siebie. Większości pacjentów z poważnymi schorzeniami sugeruję, że brak poczucia winy oznacza prawdopodobnie, że …
To, jak nas odzwierciedlano, rzutuje na to, jak wyobrażamy sobie odzwierciedlenie w oczach innych ludzi. Jeśli głównym sposobem odbicia naszych pragnień, myśli i potrzeb była ocena, wyobrażamy sobie, że drugi człowiek, zwłaszcza ten, który podchodzi blisko nas – także nas głównie ocenia. Jeśli traktowano nas bez empatii i z chłodem, …
„Czy będą mnie lubić?” „Gdzie będą mnie chcieć?” „Czy mogę?” Przynależność to sprawa życia i śmierci. Przynajmniej do pewnego wieku – gdy ktoś musi nas nakarmić dosłownie, ale i w sensie wielu kluczowych potrzeb psychicznych. Jeśli tak się nie dzieje, pozostaje w nas rana, bo przecież potrzebowaliśmy czuć się ważną …
