„Polecisz mi jakąś fajną zwykłą książkę do czytania?”, zapytała we wrześniu moja przyjaciółka Asia. Długo nie wiedziałam, bo ostatnimi czasy fikcja zagląda do mnie tylko okazjonalnie, a głównie stykam się z porozkładanymi wszędzie po pokoju książkami branżowymi, na które chciałabym mieć ze dwa lata spokojnego czytania, przedzielonego jedynie spacerami i …
To jest sukienka z cekinami. Chodzą za mną sukienki z cekinami co roku w okolicach Sylwestra. Aż powiedziałam mojej dorosłej córce, wiesz, chodzą za mną dziecięce jakieś marzenia, nie dowiem się, jak czuć smak ich realizacji, aż się w taką sukienkę nie zaopatrzę. Co to ma do złości, o której …
Kiedy moja terapeutka mówi mi „Jest pani zła”, bywa, że bardzo się dziwię. Wydaje mi się, że opowiadam o sytuacjach, w których czuję smutek albo bezsilność. Coś jednak z mojej mimiki twarzy, napięcia w moim ciele lub właśnie „zgaśnięcia” oznak witalności musi komunikować, że chodzę naokoło złości. Że ją obchodzę. …
Mnie też porusza ta „inspirująca i żywa społeczność”, która tworzy się w grupach rozwojowych. Cieszę się widząc, jak ciepłe są powitania, jak dobrze przyswojona zasada, że sobie nawzajem nie doradzamy i nie oceniamy. Ania napisała o atmosferze – i z atmosferą jest tak, że ją współtworzą konkretni ludzie swoimi postawami. …
„Czyli 'dobry kontakt ze złością’ to znaczy, że ktoś się łatwo wścieka? Że wybucha i nie ma skrupułów? Że złości się kiedy chce i jak chce i mówi innym 'wkurzacie mnie’, i wtedy inni go muszą przepraszać?”. Zapytacie. Wybuchy bez skrupułów czy złoszczenie się ciągle – albo nieczucie złości wcale …
W szkole – poganiają nas. W pracy – poganiają nas, albo poganiamy się sami. Autorka książki „Chłopki” pisze, że wisi nad nami smagający kiedyś, wieki temu, bat. Pośpiech, rywalizacja, lęk przed oceną – wpychają nas do trybu przetrwania. A tam jest jedynie przetrwanie. Nie ma rozwoju, nie ma doświadczania własnej …
To jest mała Lusia z książeczki pt. „Grzeczna”, która ma status białego kruka. Myślę sobie, że może dlatego, że powinna być sprzedawana w księgarniach jako elementarz dla dorosłych, a nie książeczka dla dzieci. Które dziecko chciałoby czytać o dziewczynce, która była tak grzeczna, że aż znikła? W domu Lusi nie …
Historie uczestników zapadają we mnie głęboko. W grupie rozwojowej poznajemy się po kawałeczku. Tyle i tylko tyle, ile każdy zdecyduje się ujawnić. Są osoby, które przychodzą posłuchać i nie decydują się na dzielenie swoimi kawałkami – i zawsze zachęcam do tego, by iść za swoim wyborem sposobu uczestniczenia w grupie. …
Złość może być jak wilk, który warczy i gryzie, bo… …wpadł we wnyki …czuje się zagrożony …jest ranny i kuleje …ma pusty brzuch i dawno, dawno nic nie jadł. Tak jak wilki nie atakuje bez powodu, tak i nasza złość nie wydarza się bez przyczyny. I choć ludzie obok nas …
To kilka rekwizytów z ostatniego „Kręgu Kobiet z Czułą Przewodniczką”. Niestety jestem tak zajęta tym, co tu i teraz, że zapominam robić zdjęcia podczas spotkań. I zajęta nie tylko tym, by przynieść z auta mandarynki, które w nim zostały. Gdy w piątek padło ostatnie zdanie, zapadła po nim cisza. Wygodna, …
Kiedy nie rozmawiamy z własną złością, rzeźbi w nas ona podziemne korytarze. Jednym z nich jest poczucie krzywdy. Za nim może iść awersja do wszystkiego, co lekkie, radosne, przyjemne – a co przejawia się w życiu innych ludzi. Wyrzucona za nawias własnej świadomości złość – zapuka do drzwi jako zgorzkniała …
Czasem dopiero gdy zaczynamy krzyczeć, zyskujemy jasność, o co nam chodzi. O tyle ważnych rzeczy nam chodzi! I o to, by mieć WŁASNY GŁOS. By on mówił, stawał w naszej obronie, coś sprawiał. A jednocześnie jest coś takiego w krzyku, że stacje odbiorcze – czyli ludzie, którym chcemy coś powiedzieć …
