Ogród jest dla mnie w tym roku jednym wielkim miejscem uczenia się o marzeniach. Mogę powiedzieć śmiało z tym doświadczeniem, że marzenie to niekoniecznie chodzenie z głową w chmurach, ale bardziej grzebanie w ziemi. A może to wszystko potrzebuje literki „i”, która znalazła uznanie w moim słowniku dzięki bliskiej osobie. …
Uderza mnie, że to „Boże” – „Ciało”, które część z nas dzisiaj obchodzi. Kolejne ucieleśnione święto. Bardziej się tego powiedzieć już nie da: że Bóg ma ciało. Choć przecież o tym jest Zwiastowanie, Wcielenie i cała Pascha. Procesyjnie dziś w wielu miejscach to Ciało będzie noszone, będą Mu sypane kwiaty, …
Niedawno Blog Ojciec zamieścił wierszyk o dzieciach i kotach, uprzedzając obserwację, która jest ze mną od jakiegoś czasu. Że dzieci (podobnie jak koty) wiele rzeczy umieją lepiej niż my. Jestem przekonana, że dzieci mogą być dla nas, dorosłych, przewodnikami po odzyskiwaniu tego, co najważniejsze i utracone. Jak kontakt z własnym …
Im mniej czujemy się pewnie i dobrze z tym, kim jesteśmy, tym większy przymus, by robić. W nadziei, że robienie wielu rzeczy jakoś da ukojenie poczuciu, że jesteśmy „not enough”. Niewystarczający. Niezbyt interesujący. Niezasługujący. Zostawieni sami sobie. Choć często tak wyczerpani poszukiwaniem Świętego Graala: potwierdzenia własnej wartości. Czasem najpierw trzeba …
Kogo ma Twoje wewnętrzne dziecko? Ta krucha istotka, która mimo swojej delikatności być może tyle przetrwała? Ta mała dziewczynka, która zawsze musiała być grzeczna? Albo ta, o której wszyscy mówili, że nie jest grzeczna wystarczająco? Która zgubiła się w sklepie albo dostała dwóję ze sprawdzianu? A może była za dużo …
Możemy mieć taki pomysł, że poczucie własnej wartości u dzieci zbudujemy przez pochwały – skoro kary, obelgi i przykre słowa tyle niszczą. I że po to, by dziecko mogło zbudować dobry obraz siebie, musi słyszeć o sobie same superlatywy. „Jesteś taka pracowita”. „Zawsze masz super pomysły”. „Jesteś najładniejsza”. „Wiadomo, prymuska”. …
Wróciłam wczoraj do domu ze światłowodu w mieście przed północą, ale to wracanie jest mi po warsztacie potrzebne, by w środku pomieścić wszystkie uczucia, wrażenia i odkrycia. W znanym poczuciu, że odcina mi już prąd, które witam z myślą, że to znaczy, że byłam obecna. I dawałam tę obecność, jak …
Gdyby było tak, jak twierdzą niektórzy – że rozwija nas tylko to, co znajduje się „poza strefą komfortu” – to ludźmi, którzy rozkwitaliby w życiu najbardziej byłyby syryjskie dzieci, weterani wojenni i dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. W ich życiu z pewnością komfort nie zajął zbyt wiele miejsca. Co gorsza to …
„Rozkwitalnia marzeń” to nowy warsztat online, na który Was ciepło zapraszam! Powstawał w czasie, gdy opiekowałam się nasionkami lwiej paszczy, dzwonków, maków i innych kwiatów o kosmicznych nazwach (jak „gwiezdny pył” czy „onętek kosmos”), wsianymi w pojemnikach po lodach niedaleko mojego biurka. Teraz, gdy to piszę, widzę kątem oka delikatne …
Chodząc wczoraj po Grzbiecie Karkonoskim, doświadczając majestatu jego szczytów i będąc blisko swojego ciała, myślałam o różnych górach. Że dobrze jest przystanąć i zobaczyć, jak wiele ich przeszliśmy. Ile gór opuszczenia, utraty nadziei i lęku o jutro. Ile gór sytuacji i zadań, które zdawały się przekraczać nasze możliwości. Jak wiele …
Im więcej trudnych doświadczeń ukształtowało nasze radary do odczytywania rzeczywistości wokół nas i relacji z ludźmi, tym więcej odbieramy od świata dowodów na to, że nie da się nas kochać. Fakty otrzymują od razu odpowiednie interpretacje i wpadają do szuflady z etykietą, której wyuczyliśmy się na pamięć dawno temu. Możemy …
[Tym razem z linkiem 🙂 ] Nieczułość nikogo nie hartuje. Nie zabezpiecza na trudny życia. Przeciwnie, gdy zabraknie czułości, człowiek na dorosłe lata zostaje nagi i nieosłonięty żadnym kocem, w przeciągu, z niewielkim zasobem narzędzi do ochrony siebie i opiekowania się sobą. Napisałam ten tekst [KLIK] na prośbę Dominiki, mojej …
