Zapalamy lampki, wracamy do wspomnień, zwracamy się ku symbolom – bo ich szukamy. Swoich dzieci utraconych. Próbujemy zrozumieć, czemu odeszły i upewnić się, że są w bezpiecznym miejscu. I chcielibyśmy wiedzieć, że nas kochają. Dzień Dziecka Utraconego – to też dzień opiekowania własnego bólu. Kontaktu z własną tęsknotą. Przeżywania po …
Skleiłam w końcu tę połamaną figurkę. Gdy ją trzymałam w dłoniach, zaciskając miejsca, które nie chciały przylegać do siebie, pomyślałam, że jeśli znowu upadnie, rozleci się najpierw w tych sklejonych miejscach. Bo taka jest kruchość pierwszych złamań. Zostają po nich rysy, w które wpadają od razu i z łatwością wszystkie …
Będę dziś sklejać tę figurkę. Oryginalnie małe dziecko stoi tyłem do aniołka, i stawia pierwszy kroczek, podtrzymywane przez swojego opiekuna czule i delikatnie. Kupiłam ich już uszkodzonych, jako produkt powystawowy – kolekcjonuję prace Susan Lordi i chciałam po prostu zaoszczędzić. Na aukcji zapłaciłam więc stosunkowo niewielką kwotę za zestaw, w …
Przeczytałam w mediach taki nostalgiczny tekst o tym, że teraz to dzieci trzeba traktować jak dorosłych. Jestem głęboko przekonana, że tak było właśnie tych „starych dobrych czasach” – dzieci szybko stawały się nie tylko dorosłe, ale czasem bywały już małymi staruszkami na skutek ciężarów, jakimi je obarczano. O tym jest …
Nie wiem, czy znacie takie powiedzenie: „Ciężkie warunki kształtują charakter”? Jest dla mnie jednym z tych, które trzeba by opatrzyć wieloma gwiazdkami, by miało w sobie coś z prawdy. Jak na przykład: *tylko czasami *nie dla każdego *to zależy *nie stosować wobec dzieci. Poprzednie pokolenia miały nawet program wychowawczy opatrzony …
„Jesteś niegrzeczna!”, „jesteś niegrzeczny!” – to dla dziecka zwroty w języku obcym. Komunikują, że rodzic jest rozgniewany i niezadowolony. I że ono jest sprawcą tego stanu. I nie takie, jak powinno być. Nic więcej. To słowa, które nie rzucają liny ratunkowej. Zrywają kontakt z jedyną osobą, która mogłaby pomóc ogarnąć …
W czasie wakacji brałam udział w procesie o granicach z Agnieszką Stein, grupą uczestników i wspierającymi moderatorami-psychologami. Jedną z rzeczy, która została ze mną mocno po tym wakacyjnym oswajaniu tematu granic, jest przekonanie, że do ich ochrony konieczny jest dostęp do własnej miary. Czyli dostrzeganie, co jest dla mnie możliwe, …
„Zjedz i odpocznij” – taki znak, zapraszający do zatrzymania się w przydrożnym zajeździe, napotkałam wracając w ostatnią sobotę z naszymi nastolatkami z gór. Nie „obiady domowe”, nie „zupa dnia za 10 zł”, tylko właśnie to: „zjedz i odpocznij”. Bardzo wiele czasu tego lata spędziłam poza domem, z tego kilka razy …
Tu [KLIK] znajdziecie tekst o tym, co możemy robić, by dzieci regulowały się do naszego dobrego nastroju – a nie byśmy my ulegali rozbiciu w obliczu ich trudności. <3 Od kiedy rozpoczął się rok szkolny mam taką myśl, że sporo zależy ode mnie – i że mogę robić tak, by …
To zdanie Agnieszki Stein, które napisałam na obrazku, jest dla mnie wielkim wsparciem. Żyjemy w kulturze, która nieustannie podpowiada, że powinniśmy bardziej się postarać, a jeśli coś nie działa, to znaczy, że postaraliśmy się za mało. Wiele modeli wychowawczych także opiera się na „staraniu się”, ocenianiu, czy dziecko się wystarczająco …
Kiedy dzieci nie są widziane przez swoich rodziców, nabierają przekonania, że wina jest w nich. Że z nimi jest coś nie tak. Że za mało się starały. Że gdyby były kimś innym – lepszym – zasłużyłyby na miłość. Z tego doświadczenia pozostaje wiele przekonań na dorosłe życie. Że trzeba być …
Ci z Was, którzy widzieli tu wczorajszą grafikę z książki Siegela, rozpoznają łatwo, ze dzisiejsza jest siostrą tamtej. Siegel pisał, by dziecku, które jest zdenerwowane albo smutne, okazać czułość. Wierzę, że jest to tym bardziej możliwe, gdy uczymy się tego wobec siebie samych. Gdy zgubimy klucze po raz pięćdziesiąty. Gdy …
